10
Apr

pijamalı akşam mesaisinin sonunda…

uzun bir süredir dinlemediğim humanwine‘a geri döndüm. kulaklığı taktım ve sesi açtım. iyi geldi; her zaman iyi gelir.

yine burada uzun sessiz günlere geri döndüm… yeni bir şey yok… iş… ağır ağır uyanan doğanın hissettirdikleri… ağır ağır okunan kitaplar… araya giren bir kaç film ve diziler… bir döngünün içinde sıkışmış hayatlarımız…

çocukların verdiği enerji, mutluluk ve keyif; hayata bağım… ada’nın sorduğu bir soruyu iki gündür kafamda döndürüp durmam: ” kalbimin sesine mi yoksa aklımın sesine mi kulak veriyorum?” neden en zor soruları çocuklar sorar…

referandum için son dönemece girdik; huzursuzum…

broadchurch izliyorum şu sıralar; mutlaka söz etmeliyim bir ara…

zihnim parçalara ayrılmış durumda; parçaları birleştiremiyorum…

***

neyse artık bu masadan kalkmalı ve kendimi sakin, derin ve rüyalı bir uykuya hazırlamalıyım.

ama önce humanwine dinliyoruz ve

epoch

diyoruz.

Leave a Reply

97 − = 90

Skip to toolbar