24
Jan

bir gün onsuz bir sabaha…

The westernmost island of the West Reach, and of the whole of

Earthsea; inhabited solely by Dragons.

Few humans have ever visited it. Known for the saying

“As long ago as forever and as far away as Selidor”

 

 

uyanacağımı biliyordum ve o sabahın gelmesinden nasıl korkuyordum anlatamam. elbette bu ölümlü dünyada, bizim kocakarı ursula‘mızın kazık çakacağı yoktu ve selidor‘a, o en uzak sahil’e gidecekti. ama sanki onun bu son seferi, o mümkün olan başka dünyaların kapılarını da tek tek kapatıyor gibi hissediyorum şu an…

ve biliyorum bu hissim ona ihanet gibi ama geçecek; onun bize öğrettiği o başka dünyalara, rüyalara, ejderhalara, büyücüler ve cadılara olan inancımız hep bizimle kalacak…

***

zamanında ursula le guin  ve todd barton, hep yuvaya dönmek kitabının halkı keşler için bir kaset çıkarmışlar.

keşler, insanlığın kendi yıkımına neden olmasının sonrasında kuzey kaliforniya’da, na vadisinde yaşayan barışçı bir halk; bugüne benzemeyen bir dünyada ve binlerce yıl sonrasına ait bir gelecekte yaşıyorlar. onlar zamanı çizgisel değil, mevsimlik danslarla belirlenen döngüsel bir seyirle yaşıyorlar. dünyanın geri kalanında neler olup bittiğiyle pek ilgilenmedikleri gibi, başlangıç ve sonuçlarla da ilgilenmiyorlar…

henüz ursula’nın kokusu buralardayken ve kara tren gitmeden başka hayatlara açılan kapıları tutmanız için ve ursula’nın ruhuna değsin diye keş melodileri dinleyelim şimdi;

önce ursula‘nın sesinden twilight song

ve ardından heron dance ve river song

geliyor.

 

 

 

 

Leave a Reply

2 × 5 =

Skip to toolbar