dünyanın bir radyosu
radyo z
21
Sep

yağmur bulutlarının geldiği günler…

max richter‘i çağırır her zaman; yine öyle oldu…

güne,

written on the sky

ile başlayalım.

20
Sep

çocukken antalya’da…

hava durumunu dinlerken, sunucu deniz çırpıntılı dediğinde, içimde de bir şeyler çırpınmaya başlardı. bazı sözcüklere insan elinde olmadan ve hatta neden olduğunu bilmeden bağlanır; çırpıntılı sözcüğü de benim için öyle.

rüzgar bulutları peşine takıp geldiğinde, deniz “heyecanlanır”;  üzerinde beyaz beyaz köpükleri sektirerek çırpınması ondandır diye düşünüyorum. masalsı bir şey bu…

evet hava nefis ve deniz çırpıntılı; su kenarlarında kalmalı ve nefes almalı bugün. ama ben işe gömülmüş halde içimde ben howard‘ı çalacağım ve o bana döne döne,

oats in the water‘ı söyleyecek.

sesi açın, her şeye bir süreliğine ara verin, içinizdeki çırpıntıyı dinleyin…

19
Sep

şimdi de hiç bozmadan

büyülü bambaşka bir kadın sesi dinleyelim.

manha de carnaval‘ı

inanılmaz güzel bir yorumla fleury dadonaki‘den dinliyoruz;

19
Sep

bunca yıldır nasıl atladığımı…

anlamadığım bir ses geliyor şimdi. ben büyülendim ve şarkının sözlerini çok merak ettim.

portekizli bir fado sanatçısı lula pena‘yı dinliyoruz:

o negro que sou

19
Sep

şükürler olsun…

okullar açıldı. geçirdiğimiz tuhaf yazdan sonra,  güzün ve kışın normal ritmine dönmeyi çok istedim. işe dönmek bile iyi geldi bugün…

kahvemi yapıp, ofisin penceresinde uzun uzun göğü seyrettim. niaz nawab‘ın sımsıcak sesi ve farsçanın büyülü evreni döne döne bana eşlik etti.

hadi onunla başlayalım.

raft o gozash

diyoruz.

9
Sep

tatil öncesi…

son iş günündeyiz. bu tatili, tuhaf bir şekilde hiç istemedim. şu sıra sırası değildi; açıklaması zor…

neyse şimdi sevgili nejat’ın sonbahar şarkısını dinleyelim; nefis bir parça…

snowy white

midnight blues

diyor.

fotoğraf sabah yaptığım orman yürüyüşünden. kaplumbağaların öğle uykusu köşelerinden biri bu 😉

9
Sep

sabah başka bir binaya toplantıya gittim…

dönüşte bir kilometreden biraz daha fazla bir mesafeyi ormanın içinde fotoğraf çekerek ve havayı koklayarak yürüdüm. sıcaklık aniden geri dönse de sonbahar kendini doğada gösteriyor artık…

sarıya dönmeye ve umuyorum yağmurlara az kaldı…

evet günün ilk sonbahar şarkısı sevgili orhan’dan

jill barber yağmurda eylül diyor;

en septembre sous la pluie

8
Sep

zor kalktım bugün…

az da uyumadım aslında, gece derin bir uykunun kollarına aniden kendimi bırakıp, sabah alarm olarak bob dylan‘ın sesi, I am fool to want you diyene kadar uyudum… tezer’in gece eve dönüşü bile uyandırmamış beni.

her halde bir dakika kadar yatakta, gitmesem mi diye düşündüm  ve sonra hızlıca toparlanıp kalktım. ilacımı içtim, bacaklarımı esneterek dişlerimi fırçaladım, giyindim ve makyajımı yaptım; her zaman olduğu gibi… kahvaltılık bir şeyleri çantama attım ve biraz erken evden çıktım…

epeydir oscar peterson dinliyorum yürürken, şahane bir yol arkadaşı. bugün de onunla başladım, servise yürürken karşıma ilk çıkanlar bir kara kedi, iki kargaydı; kulağımda caravan çalıyordu. servise bindim ve oscar peterson‘la denizi seyrederken uyuya kaldım…

bulutlar güneşin hemen etrafında koyunlar gibi yayılmıştı işe ulaştığımızda. yol arkadaşımla, gündemi konuşarak, enstitü’ye yürüdük. kahvaltıda, bir grup geveze kadın olarak dizi geyiği yaptık, yıllarca süren sezonlarıyla, bizden birine dönüşen dizi karakterlerinin dedikodusu yapıldı ve ben bugün mutfakta kalmayı uzattım.

ofise indiğimde elif beni kocaman gülümsemesi ve neşeli günaydınıyla kapıda karşıladı:

bugün odanızı temizleyeyim z hanım” dedi.

tamam” dedim.

temizliği rahat yapması için ben etrafı toparlarken, o uzun uzun bana köyünden, köyündeki çayın güzelliğinden, hes projesinin köyünü mahvettiğinden, oradan bana getireceği taşlardan, bayram tatilinde ne yapacağından, olması gereken ameliyatı olmamak için yaptıklarından  falan söz etti. birlikte, uzun uzun dip köşe bir temizlik yaptık, bayram öncesi.

o gitti, ben eşyaları yerleştirdim, karanfilli kahve yaptım…

çalışmamayı nasıl uzatsam diye bulutlara bakarak düşünürken ve kahvemi yudumlarken, şükürler olsun radyo var artık dedim 😉

***

evet yokluğumda keşfettiğim bir gruptan nefis bir melodi geliyor şimdi; tam sonbahara uygun. her dinlediğimde içimde sapsarı yaprakların uçuştuğu, savrulduğu bir melodi…

hang massive‘den dinliyoruz

once again

sesi açın ve kendinizi tamamen melodiye bırakın. parçanın videosu da şurada

Skip to toolbar