“daha hızlı düşünür ten ısındıkça“-asuman susam, plasenta I yıl 1997, soğuk ankara kışındayız. aylardan şubat, sürekli usul usul kar yağıyor. şehrin öte yakasındaki doğum yapacağım hastaneden uzakta, şehir dışındaki evimizin olduğu yerde kış daha da ağır geçiyor… beklediğimiz doğum nedeniyle hava durumu bizi tedirgin ediyor. arabamız eski bir vosvos, adı leman, rengi kırmızı; pek güvenilir...Read More
“… Zeytin ağaçları gibiGizlemeden hiçbir şeyiİçimdeki canavarıAnlamak varmış…”-ahmet ali arslan, zeytin ağaçları doğa benim yuvam. bu duyguyu ne zaman fark ettim, bilmiyorum. sanki benimle birlikte büyüdü, dönüştü, gelişti ve her hücremi sardı; bir ağacın gölgesinde, denizin kıyısında, bir dağın yamacında, avucumun içine sığan küçücük bir taşta, dokunduğum kayada kendini hissettirdi… bir dağın yamacına, bir suyun kıyısına, kökleri...Read More
“Gerçeği bilmeye hâlâ hakkım var.”-ruth, familiar touch dün sabah çalışma masamda örgü örerek familiar touch filmini izledim… film bittiğinde kocaman bir soruyla baş başa kaldım… bilmediğim, ilk kez içimden çıkan bir soru değildi bu elbette; benzer şeyleri izlediğimde, duyduğumda, dinlediğimde, gördüğümde, deneyimlediğimde, içimden her defasında çıkan ve fakat bir anlamda “yanıtsız” kalan soruydu o! insan hatırladıklarından mı ibarettir, yoksa...Read More
“… Zamanı saymıyorum,Çünkü zamanın nereye gittiğini kim bilir?Zamanın nereye gittiğini kim bilir?…”–sandy denny, 1967 burdur; yazlarını tozla bulanmış ve bejle sarı arasında bir sisin ardında hatırladığım şehir, kışları ise çamurlu ve soğuk. hafızam mı beni yanıltıyor, sanmıyorum… bahçe içinde üç katlı bir ev; evin arkasındaki bahçenin benim için sonu yok. kocaman bir kayısı ağacı —belki...Read More
ah mum çiçeğikesilmiş dalların mıarar kokuyu?–bir haiku denemesi, z. bir kaç yıl önce sevgili naci’nin yanına konya’ya gittiğimizde almıştım. annesinden kalan çiçeğin kenarından minik bir dalı alıp köklendirip dikmiştim; hemen neşelenmiş, uzamaya başlamış ve yeni dallarla birlikte büyümüştü. ama son aylarda hastalandı, üzerinde pamukçuk pamukçuk beyazlıklar oluştu. biraz araştırdığımda, mum çiçeklerinin yaygın olarak başına gelen...Read More
“… Ama evin gürültüden daha fazla hoşlanmadığı şey,sessizlikti…“ sessizliğin nedeni işler güçler, en çok da araya giren antalya seyahati idi. annem ve ablam çocukluğumun evinden taşındılar. ailemin 55 yıllık evinin yerine başka bir ev yapılacak artık. onlar döndüğünde o ev, o ev olmayacak! galiba bir ev, içinde yaşadığımız zamanla birlikte yavaş yavaş başka bir şeye...Read More
“… Halil Paşa kıyıyı denizle barıştırır, denizden kıyılara selâm gönderir.”-Nurullah Berk içinde dönüp duran “iki kadın konuşuyor, nereden geliyor bu ses?” cümlesiyle yatakta çırpındım bir süre; uyku ile uyanıklık arasında bir yerlerde, kapalı kaldığım bir araftaydım sanki… sonra sesler birbirinden ayrışmaya başladı, sözcükler netleşti, türkçe değildi; o an anladım sesin nereden geldiğini, tamamen uyandım; yan...Read More
“…büyüdüğümde kendimi nasıl anımsayacağım acaba…”-z. yansıyan düşlerime* Sarı bir sıcak. Yaprak kıpırdamıyor. Havadaki basınç omuzlarımızda. Balkonlarda geçen yaz akşamlarının birinde TRT kanalının sesi etrafa yayılıyor. Akşam sofralarının telaşı. Annelerin babaların ve elbette en çok da biz çocukların konuşmaları, bağırışları yeni bir yaz akşamını hazırlıyor. Her geçen yıl biraz daha artan karşılıklı dizilmiş beşer katlı apartmanlar,...Read More
“… Hey trenler, vapurlar beni burdan götürün!Ne var gözyaşlarından çamurlar yuğuracak?…”-Charles Baudelaire, Hüzün ve Serseri geçiyor; ne kaldı şurada eylül’e! sonra güz de biter, yeni yıla kavuşuruz… sonra bir sonraki yıla, sonra bir sonrakine. ben saldım bu akışı, takılmıyorum artık; takılsam ne olacak, o ayrı mesele tabii. öte yandan tomris‘le biraz zamanı geriye sarıyorum sanki; şimdilerde...Read More