3
Aug

bu uzun sessizlikleri…

bırakmaya karar verdim.

en azından günde bir kez olsun, bir cümleyle de olsa bir şarkı çalacağım…

nefes niyetine… sözcüklerle bağımı yitirmemek için; pamuk ipliğine bağlılar çünkü…

***

iki sabahtır yunusları görüyorum… bu sabah serviste, sonbaharı özledim diye düşünürken ve zihnimde aslı erdoğan’ın “Birden taş gibi ağırlaşır, dibine kadar battığınız dünyaya bakakalırsınız” sözleri dönerken, iki yunus kıvrıla kıvrıla kıyıya paralel geçip gittiler…

içimde back to autumn çalmaya başladı.

tall heights söylüyor.

fotoğraf dünün gün batımından… sonbaharın ışığı vardı…

 

Leave a Reply

− 6 = 2

Skip to toolbar